Dat is het concept van Yves’ toekomstige wandelapp want volgens hem gaf elk bordje op de wandeling aan dat het nog 2,5u stappen was tot de eindbestemming.

De wandeling die we deden was de GR 121 – Talaia, ook wel gekend als de “Flysch route” tussen Deba en Zumaia (of omgekeerd). Ze is 14 km lang en kreeg als moeilijkheidsgraad gemiddeld, lees “moeilijk” voor ons :-).

De Flysch route dus

De beschermde kustlijn tussen Deba en Zumaia is 8 kilometer lang en 4.299 hectare groot en maakt deel uit van het Geopark van de Baskische kust.

Een beetje geschiedenis

De geologische geschiedenis begon ongeveer 110 miljoen jaar geleden en is gelinkt aan het openen en sluiten van de Golf van Biskaje, de vorming van de Pyreneeën en de meer ‘recente’ erosie door de zee en de regen.

De tropische zee van koralen en de zwarte flysch – Vroeg Krijt / 115 -100 Ma (mega-annum = miljoen jaar)

Het territorium was bedekt met een ondiepe tropische zee waar grote koraalriffen zich ontwikkelden die vandaag de dag de kalksteen vormen van de bergen in het Geopark. De opening van de Golf van Biskaje veroorzaakte tektonische bewegingen die deze ruwe platforms braken en grote diepe voren creëerden waar de zwarte flysch die vandaag de dag op de kliffen van Deba en Mutriku te zien is, werd afgezet. Deze zeebodem was erg onstabiel, wat leidde tot een zeer complexe sedimentatie waarbij grote aardverschuivingen, canyons en onderzeese delta’s kunnen worden onderscheiden, en zelfs enige vulkanische activiteit.

De diepzee van het Boven-Krijt Flysch – Eoceen / 100 – 50 Ma

De opening van de Golf van Biskaje vertraagde en het Geopark werd een diepe en rustige zeebodem waar de lagen kalksteen, mergel en zandsteen die de flysch vormen die we vandaag de dag kunnen zien tussen Deba en Zumaia horizontaal werden afgezet. Deze gigantische opeenhoping van zeebodem was meer dan 3.000 m dik. De Zumaia Flysch-lagen zijn het toneel geweest van grote gebeurtenissen zoals het uitsterven van de dinosauriërs, het thermische maximum van het vroege Eoceen of de astronomische cycli van Milankovitch.

Dat van de dinosauriërs begrijp ik maar wat daarna volgt is Latijn voor mij. Ik heb het even opgezocht maar bespaar jullie te uitleg. Het ene heeft te maken met klimaatopwarming en het andere uiteindelijk ook want het betreft periodieke veranderingen in het klimaat die het resultaat zijn van aantrekkingskracht van de lichamen in ons zonnestelsel op de aarde.

De bouw van de Pyreneeën van Oligoceen-Pliocè/ 40 – 2 Ma

Het Iberisch schiereiland zette zijn rotatie tegen de klok in voort en voltooide zijn botsing met Eurazië, waarbij de Golf van Biskaje definitief werd afgesloten en de Pyreneeënketen werd opgericht. Mariene sedimenten zijn vervormd tot grote plooien en gebroken in breuken en barsten.

De vorming van het huidige reliëf. Kwartair / 2-0 Ma.

Het huidige reliëf is het resultaat van de erosie van de zee en de regen in de afgelopen 5 miljoen jaar. De intensiteit en aard van deze processen zijn in verband gebracht met recente klimaatvariaties en veranderingen in de zeespiegel. In deze periode deden zich belangrijke verschijnselen voor zoals de ontwikkeling van het riviersysteem en de inbedding van valleien, de vorming van kliffen, abrasie (schuring) platformen en stranden, het opvullen van estuaria, de karstvorming van grotten, pinakels en poljés, en ten slotte de groei van vegetatiebedekking en menselijke bewoning.

Tijd voor wat foto’s van de bezienswaardigheden

Santa Catalina

Als je via de geijkte weg vertrekt kom je na een klim bij de hermitage of kluizenaarshut van Santa Catalina. Maar we zouden Kim en Yves niet zijn moesten we niet de geijkte weg hebben genomen maar wel eentje waarvan we achteraf lazen dat die verboden was wegens veel te gevaarlijk. Nu begrijpen we dan ook waarom we onder de prikkeldraad door zijn moeten kruipen en we zo hebben zitten vloeken op het beklimmen van de rotsen.

Kaap Aitzuri

Je moet al goed kijken om ze te zien, het was dan ook hoogwater, maar hier zijn twee grote holtes gevormd in kalkhoudende flysch. Ze zijn ongeveer 15 meter breed en 20 meter hoog en strekken zich naar binnen ongeveer 25 meter uit.

Wie zich zou afvragen wat er zo “moeilijk” is aan de wandeling kan ik vertellen dat het behoorlijk bergop en bergaf gaat. We moesten dan ook over de klif in deze kaap. Ik heb helaas geen goede foto van de gehele klif langs deze kant maar wel van de andere kant. Kijk en oordeel zelf maar of wij mietjes zijn of niet.

Mendatagaina uitkijkpunt

Mendatagaina is een uitzonderlijk uitkijkpunt tussen de twee belangrijkste gebieden van de biotoop. De lagen van de zwarte flysch in het westen lopen subparallel aan de kustlijn. De erosie is daarom uniform en produceert een rechte kuststructuur. De kalk- en zandflysch in het oosten staat loodrecht op de kliffen. Dit veroorzaakt differentiële erosie en produceert een meer onregelmatige kuststructuur met landtongen en kleine beschermde baaien.

Baai van Sakoneta

De baai van Sakoneta heeft een van de fijne flysch-formaties van het rotsachtige kustplatform tussen Deba en Zumaia. Op de kliffen bevinden de lagen, die oorspronkelijk horizontaal waren, zich nu in een verticale positie. Dit komt door de interne bewegingen van de aarde die 40 miljoen jaar geleden werden veroorzaakt tijdens de orogenie van de Alpen.

Zumaia

Aangekomen in Zumaia namen we de trein terug naar Deba om daar de auto op te pikken en moe maar voldaan door te rijden naar ons volgende verblijf.

Oh ja, en dat van die 2,5u was dus niet waar. Yves wandelt gewoon niet graag en moet dan altijd een beetje overdrijven in zijn klaagzang 😉